Spadek formy

Ostatnio wziąłem się za czytanie. Nie, żebym wcześniej mało czytał, wręcz przeciwnie. W porównaniu do statystycznego Polaka, to ho, ho! Że proszę siadać, panie tego. Nie pamiętam dokładnych danych, ale wychodzi coś poniżej jednej książki rocznie na łeb. Wynik fatalny, a mój, w przybliżeniu, osiąga około trzystu książek rocznie. Praktycznie codziennie czytam książkę, niektóre zajmują mi dwa dni. A jak nie mam książek, to czytam sobie na przykład forum Giżycko i też jest ciekawie. A kiedy nastrój mam masochistyczny, to się biorę za własne wiersze i poezję tak zwaną. Okropne, ale dają wytchnienie szarym komórkom, są nieskomplikowane i niezbyt wymagające.

Reszta wpisu została przeniesiona – Spadek formy.

Czytajcie książki

Słucham sobie właśnie audiobooka, że się tak wyrażę, z książką Zbigniewa Nienackiego pod tytułem “Księga Strachów”. I nachodzą mnie różnego rodzaju refleksje, jakbym był co najmniej osiemdziesięcioletnim starcem. Albo dziewięćdziesięcioletnią staruszką. Nie to, że tylko takich starych nachodzi na refleksje, czytywałem młodszych, ale tak się właśnie czuję i czepcie się tramwaja.

Całość wpisu przeniesiona – Czytajcie książki.